Maparik gabe moldatzen ginen, baina umorea beti izan genuen beharrezko
Arbilgo koba
Obtener enlace
Facebook
X
Pinterest
Correo electrónico
Otras aplicaciones
Oraingoan Xalegi ta biok joan giñen Arbilgo kobara. Lehen ere bertan izanak giñen, baño orduztik bospasei urte pasako ziren. Kobazulo hau Lasturko Artia baserritik gertu aurkitzen da. Artia baserria, Xalegiren familiakoa da edo Xalegi da, Artia baserriko familiakoa, auskalo. Beai galdetu ezkeo, seguru ez dakila zer erantzun.
Kontua da, Aperri ta biyok, bi egun lehenago kobazulua billatzen saiau giñala. Baiña Arbileko maldetan, majiña bat aldiz gora, behera ta buelta ibili ostean etxera bueltau giñan. Gure "espeleologo" saiakera alperrik izan zelarik. Bueno, alperrik ez, Lasturko harrobiaren parean beste kobazulo bat exploratu genuen, baño hontan 40 bat metro sartu orduko, zulo batera iritsi giñen eta listo. Hurrena gure lagun "profesional" batekin jun beharko deu, rapel bat montatzeko edo. Zigor, Apolo & company... Aloro!
Arbilgo kobara bueltatuz, Xalegik aurrenekoan aurkitu zuen kobako sarrera. Igertzen da sustraiak bertakoak dituela.
Sarrera nagusia, gero beste sarrera bat omen du.
Argazki gehienak mugituta atera genituen.
Gehiegi itxoin gabe barrura sartu giñan. Hasieran oinez lasai ibiltzeko moduko tunel batetik joan giñen, aldapan behera. Aurrerago, derrigor lau hanketan edo edo kastellano batzuk esaten duten bezela "a veinte uñas" jarri eta tunel baju batetik pasa giñen.
Oinez lasai.
Lau hanketan.
Edo "a veinte uñas".
Behin konpostura berreskuratuta, 3 metroko paret errex bat eskalatu genuen eta handik erdi arrastaka aurreruntz jarraitu genuen. Zati honetan komeni da kontu pixkatekin pasatzea. Ezker aldera erortzeko arrixkua egon laikelako.
Hemendik aurrera, ez giñen urrutira joan. Zulo bat zegoelako eta lagun "profesionalik" ekarri ez genuelako. Ezker aldera dagoen galeriara jeitsi nintzen baño ez zuen iñondik jarraibiderik. Beraz, postureoko argazki batzuk atera ta kanpora irten giñen. Guztira 20 miñutu pasako buelta egin genuen.
Behin kanpora aterata, hamaiketakoa egin eta gps-ak han inguruan markatzen zuen beste koba baten billa abiatu giñen.
Baña hori beste abentura bat izan zen. Hemen azpiko bideoan, hobeto ikusten dira sasiartean ibili genituen komeriak.
Castillo de Acher, mendi kuriosua da. Zumaitik 5 lagun atera giñan pirineo aldera. Motxa, Ibaieta, Xanbu, Abel ta ni. Selva de Oza-n beranduxeago, Telmo eta Zuhaitz elkartu zitzaizkigun. Los 7 magníficos elkartu giñen, kamiño bazterrean dagoen txabola baten afaltzeko. Txabola hau, aparkalekutik 100 metrora gelditzen da, beraz bertan afaltzeko eta zerbeza batzuk hartzeko leku perfektua da. Xanbui etzion grazi askoik egiten, baño bueno, arrazoi pixkat ere bazekan, Sua piztu orduko kez bete zen txabola (halare ke guztia ez zen suarena bakarrik) eta sutondotik aparte kriston hotza egiten zuen. Horren adibide ziren, errepide bazterreko ur-jauzi izoztuak. Ur-jauzi izoztuak errepide bazterrean Argazkilariak, jo ta su dena dokumentatzen. Afaitan. Sutondoan berotu nahian. Larunbat goizean, 7:30tan uste det gelditu giñala, baiña zakuko goxotasunetik ihes egitea zaila izaten da. Oraindik eta zailago, gure kasuan bezela, gau guztian furgonetako atea gaixki itxita egon z...
Goizeko 8tan jarri genun irteera ordua, baina motxila preparau gabe neukala, mendiko botak gurasuan etxian nezkala eta kotxeko giltzak ebai... ta berandu xamar esnatu nitzala... 7:50ian abixatu nion Romanei. "8:15 geatze gaituk?" idatzi nion ta beak "Bale, baño kotxia hik hartuzak faborez.", "OK, nere kontu kotxia". Mapfre parian jaso nuen Roman. Gaupaseruak ikustea jun omen zan, denbora aprobetxatuz, aurreko egunian BRK fest-en 3. ediziyua izan baitzen, baina beak zeukan aurpegia ere koadro baterako zen. Behin, Hernaniko restopean, saltxitxoia eta ogiya erosita berehala iritsi giñen Aritxulegiko parkinera. 9:10 ziren eta kotxe mordoa zegoen bertan. Gehienak ehiztariak. Horrela ba, lehenengo tontorreruntz abiatu giñen, tiro hotsez lagunduta. Aiako harriak, 3 tontor nagusi ditu, aurrenekoa Aritxulegitik hasita Erroilbide da. Altuena ere bera da. ANVren monolitoa ezkerrerutz utziz, goraka doan xenda jarraituz egiten da bide "normala", eta guk b...
Aspaldiko kontuak dia, Gortu -ko lagunekin Txindokiko kresta inber genula ta hamaiketakua gure kontu izango zala ta... Azkenian, beste bi lagun animatu zian gurekin Txindokiko mendebaldeko kresta edo arista egitera. Animatu edo atrebitu, gurekin ez baitao jakiteik. Goizeko 9tan A3 ondoko Errotan gelditu giñan Zigor, Gorka, Motxa ta ni. Zigor eta Gorkak erronka polita zuten aurretik, Motxa ta ni krestan gora eramatia. Gero erakutsi zuten bezela, bi mendigoizale hauentzat ez dago eziñezkorik. Horrela ba, 10k aldea Larraitzeko parkiñetik oiñez hasi giñan, Txindokiko bide normaletik. Aurretik, materiala preparatzen ai giñala, Saioa pasa zan. Honek ere Txindokira iyo behar zuen. Hori bai, bide normaletik juntzan, baño ez genun gehio ikusi. Neska honek eramateun ritmua eztao segitzeik! Zigor ta Gorka materiala preparatzen Bueno, ba bide normaletik pusketa on bat iyo ta geo (erdiya gutxigorabera), ezkerretara daon zelai baten gora hasi giñan. Aldapa latza dago, Tximista bidearen b...
Comentarios
Publicar un comentario